Αντιγόνη Κουλουκάκου: Η Ελληνίδα που “σαγήνευσε” τον Berlusconi

Από τη Σόνια Καζόνι


Η προβολή του πρώτου μέρους της ταινίας Loro του βραβευμένου με Όσκαρ σκηνοθέτη Paolo Sorrentino με θέμα τη ζωή του Silvio Berlusconi συζητήθηκε πολύ. Για εμάς έχει ενδιαφέρον για έναν ακόμη λόγο, αφού ανάμεσα στις ηθοποιούς που υποδύθηκαν τις γυναίκες που έπαιξαν το δικό τους ρόλο στην πορεία του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας είναι και η Ελληνίδα Αντιγόνη Κουλουκάκου. Λίγο πριν φύγει για το κινηματογραφικό φεστιβάλ στις Κάννες, ταξιδέψαμε πίσω νοερά στην Πάρμα, όταν η γοητευτική ηθοποιός πήγε εκεί να σπουδάσει Νομική και λίγο μετά βρέθηκε να κάνει μόντελινγκ στο Μιλάνο.

Τελειώνοντας το σχολείο έφυγες για νομικές σπουδές στην Πάρμα της Ιταλίας. Ήταν αυτό που ήθελες τότε;

Ήθελα να σπουδάσω Νομική, να κάνω μεταπτυχιακό και να γίνω διπλωμάτης, αυτό ήταν το όνειρό μου στο γυμνάσιο. Είχα σκεφτεί να μάθω γαλλικά για να σπουδάσω στη Γαλλία, παραδοσιακά χώρα των διπλωματών, αλλά ο χρόνος δεν επαρκούσε για να επιτύχω το γλωσσικό επίπεδο που απαιτούσαν οι σπουδές της Νομικής. Η Ιταλία ήρθε ως εις άτοπον απαγωγή, δεν επέλεξα την Αγγλία λόγω διεθνούς δικαίου. Γνώριζα ιταλικά ως δεύτερη ξένη γλώσσα μετά τα αγγλικά, κοινό δίκαιο Ελλάδα – Ιταλία, θα αναγνωριζόταν το πτυχίο μου με εξετάσεις από το τότε ΔΙΚΑΤΣΑ –σημερινό ΔΟΑΤΑΠ– και θα μπορούσα να γίνω δικηγόρος στην Ελλάδα, συγκεκριμένα συμβολαιογράφος, όπως ο θείος μου. Αυτό ήταν το σενάριο της μαμάς μου – και η Πάρμα έχει ένα απτά καλύτερα πανεπιστήμια Νομικής στην Ιταλία.

Πώς βρέθηκες να συνεργάζεσαι με το διεθνές πρακτορείο μοντέλων Paolo Tomei;

Η Πάρμα μού φαινόταν μικρή, όμως έμεινα δύο χρόνια και ήταν η μόνη εποχή που ήμουν πραγματικά καλή στις σπουδές μου, με καλούς βαθμούς. Πήγα στο Μιλάνο για μια βόλτα και μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο μετακόμισα εκεί. Θυμάμαι, με σταματούσαν στο δρόμο και μου έδιναν κάρτες από γραφεία μοντέλων. Στην αρχή τους αγνοούσα, γιατί όταν ήμουν 14 ετών ο fashion editor Ηλίας Μιχαλόλιας μού είχε βγάλει φωτογραφίες και με είχε πάει σε ένα γραφείο πολύ γνωστό εκείνη την εποχή στην Ελλάδα. Όμως με θεώρησαν άσχημη ή αλλιώς «nothing special». Κάποια στιγμή στο Μιλάνο είπα για πλάκα να πάω και άρχισα να δουλεύω πολύ ως το αδύνατο κοριτσάκι με αφέλειες και ζυγωματικά, χαρακτηριστικά που με έκαναν «special» στα δικά τους μάτια, γιατί μεταμορφωνόμουν: Η κάθε γωνία μου ήταν διαφορετική, χωρίς να είμαι όμορφη πραγματικά.

Έχεις συνεργαστεί με μεγάλους ιταλικούς οίκους μόδας (Dolce & Gabbana, Emporio Armani, Alberta Ferretti κ.ά) και έχεις κάνει φωτογραφίσεις για μερικά από τα πιο έγκριτα fashion περιοδικά (Vogue, Vanity Fair, Flair κ.ά). Πώς θυμάσαι τα χρόνια του μόντελινγκ;

Περίεργα, αλλά είναι μια εμπειρία που για εμένα στάθηκε πολύ σημαντική στη μετέπειτα πορεία μου. Δεν είχα ποτέ στόχο να γίνω τοπ μόντελ, όμως ήμουν στρατιώτης – λόγω του μπαλέτου που έκανα έχω φοβερή πειθαρχία και η έκφραση «αυτό δεν μπορείς να το κανείς» δεν υπάρχει. Οπότε από το απλά «αγοράζω τσάντες και παπούτσια με τα έξτρα λεφτά» το μόντελινγκ έγινε ένα στοίχημα πιο προσωπικό. Αλλά στο τέλος της ημέρας κρατάω τους ανθρώπους που γνώρισα σε αυτό το χώρο, τις μικρότερες «αδελφές» μου, που είχαν μεγαλείο και γενναιοδωρία ψυχής, κι ας πεινούσαν στη χώρα τους, μοντέλα με φοβερή παιδεία γνώση και κουλτούρα, που καμία φορά λέω ότι οι ηθοποιοί μπροστά τους είναι λίγοι – εννοώ σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση.

Συνεργάστηκες με μεγάλους σχεδιαστές αλλά και με μοντέλα διεθνούς φήμης. Υπήρξαν κάποιοι που ήρθες πιο κοντά και δημιουργήσατε σε βάθος χρόνου μια πιο φιλική σχέση;

Ναι, διατηρώ πολύ καλές σχέσεις με φωτογράφους που έχω την τύχη να με αποκαλούν μέχρι σήμερα «μούσα τους». Με σχεδιαστές έχω σχέση αγάπης και μίσους, άλλοτε με λατρεύουν και άλλοτε με μισούν, ανάλογα με το πώς ντύνομαι. Αλλά λατρεύω τον Lawrence Steele. Με μοντέλα δεν έχω φιλίες διαρκείας, ήταν αληθινές τότε, αλλά «for a season and a reason».

Πότε ξύπνησε η επιθυμία να ασχοληθείς με την υποκριτική;

Πάντα λέω ότι έγινε τυχαία, ένα καλοκαίρι ερωτικής απογοήτευσης, μετά το οποίο παρακολούθησα σεμινάρια υποκριτικής στη Ρώμη, πριν πάω κανονικά στη σχολή. Νομίζω ότι υπήρχε ανέκαθεν μέσα μου, απλά δεν ήξερα πώς να το αιτιολογήσω και να το εξηγήσω ούτε στον ίδιο μου τον εαυτό.

Πόσο εύκολο ήταν να πάρεις την απόφαση να συνεχίσεις της σπουδές σου, αυτή τη φορά σε έναν άλλο χώρο, επιλέγοντας το Scuola del Teatro della Cometa;

Δεν ήταν, μου πήρε χρόνια να πω πως καλά κάνω εδώ που είμαι, πως αξίζω. Να πω «Ναι, μπορώ, ναι, είμαι καλή, ναι, είμαι ηθοποιός». Είμαι πολύ ενοχικός άνθρωπος και θέλω για όλα μια εξήγηση, γενικά λογοκρίνομαι συνεχώς και αυτομαστιγώνομαι. Χαίρομαι για τις εμπειρίες μου, για τη ζωή μου, αλλά θα άλλαζα κάποια πράγματα αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω.

Τι σε έκανε να γυρίσεις στην Ελλάδα, ενώ πολύ γρήγορα πήρες ρόλους σε καθημερινά ιταλικά σίριαλ που τότε ήταν πολύ δημοφιλή;

Πέθανε ο μπαμπάς μου. Δεν έχω πρόβλημα να το συζητήσω, απλά δεν χρειάζεται ο κόσμος να ταυτίζεται με το δράμα, θέλω να δίνω χαρά και χαμόγελα. Η Ιταλία είναι ένας έρωτας μεγάλος, τη νιώθω ως κάτι πολύ περισσότερο από επαγγελματική βάση μου, ούτως η άλλως η δουλειά μου δεν έχει όρια και σύνορα. Έχω κάνει ταινία στη Σουηδία –θα βγει σύντομα– και επίσης έχω μείνει στη Μαλαισία αρκετό διάστημα για μια ινδική ταινία.

Πόσο εύκολο είναι για μια Ελληνίδα, μάλιστα Μανιάτισσα, όσο κι αν μοιάζει με Ιταλίδα, να παίρνει τελικά ρόλους στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο;

Είναι πολύ δύσκολο γιατί θα είσαι πάντα μια ξένη ηθοποιός, οπότε οι ρολόι είναι περιορισμένοι. Δύσκολα θα τους πείσεις να σου δώσουν την ευκαιρία να δείξεις τι μπορείς να κανείς. Η Ιταλία έχει να κάνει με την προφορά, αν θέλουν Romana, θα ζητήσουν ακρόαση μόνο ηθοποιούς από Ρώμη, Napoletana μόνο από Νάπολη κ.λπ. Είχα παρακαλέσει να με δουν, να μου δώσουν απλά την ευκαιρία του κάστινγκ, ούτε καν οντισιόν, απλά να με παρουσιάσω ως Siciliana, κάτι που το δούλευα μήνες με καθηγητή ορθοφωνίας. Γέλασαν πολύ, ενώ εγώ έκλαψα ακόμα περισσότερο.

Πόσο σημαντικό ρόλο έχουν παίξει τελικά οι έρωτες και οι ερωτικές απογοητεύσεις σε κομβικές αποφάσεις για τη ζωή σου;

Σύντροφός μου έχει πει ότι έχω παντρευτεί την καριέρα μου. Δεν έχω παιδιά και δεν έχω παντρευτεί ποτέ, αλλά, ναι, προτάσεις έχω δεχτεί. Δεν ξέρω τι να απαντήσω, πραγματικά… Έχω αγαπήσει πολύ, αλλά ίσως έχω αγαπηθεί περισσότερο. Τρέφω μια αφελή ρομαντική και παιδική διάθεση ότι ο άντρας της ζωής μου θα είναι ο πατέρας του παιδιού μου, αλλά δεν το έχω νιώσει ποτέ αυτό. Έχω απογοητευτεί περισσότερο από εμένα την ίδια παρά από έναν άντρα, γιατί εμείς φτιάχνουμε και γκρεμίζουμε κάστρα στην άμμο, όχι οι άντρες.

Έχεις παίξεις στην τηλεόραση σε Ελλάδα και Ιταλία, έχεις παίξει στο θέατρο, έχεις κάνει κινηματογράφο, μάλιστα σε τουρκική παραγωγή που σκηνοθέτησε ο Erdem Tepegöz, και τώρα σε ιταλική παραγωγή με σκηνοθέτη τον Paolo Sorrentino. Τελικά τι αγαπάς περισσότερο;

Είμαι τυχερή πολύ αυτή τη στιγμή της ζωής μου, αλλά αυτή την τύχη την καλλιεργούμε εμείς μόνοι μας, με χρόνια προσπάθειας και δουλειάς, με υπομονή, επιμονή και τίμημα που θα σ’ το πω μετά από χρόνια ποιο ήταν, γιατί πάντα υπάρχει κάποιο. Δεν ξέρω, μου αρέσουν τα δύσκολα, με έλκυε πάντα το «dream big, aim high». Αγαπώ αυτό που κάνω, είτε είναι τηλεόραση, κινηματογράφος ή θέατρο. Αγαπώ τους καλλιτέχνες που είναι αυθεντικοί με όραμα και φιλοδοξία και τις δημιουργικές συνεργασίες.

Στην ταινία Loro του Sorrentino, που παίζεται στην Ιταλία και πραγματεύεται τη ζωή του πρώην πρωθυπουργού Silvio Berlusconi, ποιος είναι ο ρόλος που παίζεις; Υπήρξε μια σχετική μυστικοπάθεια ως προς το περιεχόμενο της ταινίας πριν προβληθεί…

Είμαι η Παλμίρα, μια ακόμα γυναίκα με ματαιοδοξία και φιλοδοξίες, σ’ ένα παιχνίδι εξουσίας όπου προσπαθώ κι εγώ να δικαιολογήσω το λόγο της ύπαρξής μου και να βρω τη θέση μου ανάμεσα σε όλες αυτές τις γυναίκες και να ξεχωρίσω. Προς το παρόν, έχει παιχτεί το πρώτο μέρος. Όταν προβληθεί και το δεύτερο, θα μπορώ σου πω περισσότερα. Το δεύτερο μέρος θα μας δείξει την πραγματική υπόθεση του έργου ή τη κατεύθυνσή του, γιατί όλοι περίμεναν να δουν ένα πολιτικό πρόσωπο του Berlusconi, ενώ μέχρι στιγμής βλέπουμε μια άγνωστη και ανθρώπινη πλευρά του – τον υποδύεται εξαιρετικά ο Toni Servillo.

Πώς είναι να συνεργάζεσαι με ένα σκηνοθέτη που έχει βραβευτεί με Όσκαρ; (Ξενόγλωσσης Ταινίας για το Great Beauty);

Στην οντισιόν που μου έκανε ο ίδιος ο Sorrentino, μετά από 45 λεπτά αυτοσχεδιασμού μου είπε: «Θα σε πάρω στην ταινία». Από την έκπληξή μου τον αγκάλιασα και μόνο που δεν ούρλιαξα από χαρά. Ακόμα δεν ήξερα τι ρόλο θα κάνω και η ατζέντισσά μου, όταν της τηλεφώνησα για να της το πω, δεν το πίστευε, μέχρι που της το επιβεβαίωσε η casting director Anna Maria Sambucco. Mε το χέρι στην καρδιά, δεν με ένοιαζε τι θα κάνω και του το είπα – αν και έπρεπε να δείξω αυτοσυγκράτηση. Για εμένα ήταν μεγάλη επιτυχία και μόνο η οντισιόν. Αυτός ο τόσο μεγάλος σκηνοθέτης είδε προσωπικά όλους τους ηθοποιούς, από τους πρωταγωνιστές μέχρι και τον τελευταίο κομπάρσο. Μου έδωσε και εμένα την ευκαιρία.

Έχεις κάνει μεγάλες αλλαγές στη ζωή σου εξαιτίας ενός έρωτα, αλλά έχεις δηλώσει πως δεν ερωτεύεσαι εύκολα. Αυτή την περίοδο νιώθεις ερωτευμένη;

Λένε πως άμα το έχεις νιώσει μία φορά, θα το ξανανιώσεις κάποια στιγμή όταν θα είσαι έτοιμη. Χαμογελώ και λέω κάθε μέρα ποσό όμορφη είναι η ζωή.

Είσαι άνθρωπος της δέσμευσης ή σε αγχώνει το να χάσεις την ελευθερία σου, καθώς και οι δεσμεύσεις που συνεπάγεται ένας γάμος και η μητρότητα; 

Μου αρέσει να φροντίζω και να με φροντίζουν, αλλά την ελευθερία μου δεν τη χάνω ποτέ γιατί δεν θεωρώ πως η δέσμευση είναι φυλακή. Δίνω χώρο στον άλλο, ακόμα κι αν είμαστε στο ίδιο σπίτι 24/24, γιατί θέλω κι εγώ τον προσωπικό μου χώρο και υπάρχω και έξω από μια σχέση, όχι μόνο μέσα από αυτή. Οι σύντροφοι πρέπει να μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους, όχι να γινόμαστε βαμπιράκια και να ρουφάμε ο ένας τον άλλο. Η μητρότητα είναι κάτι άλλο, που δεν το γνωρίζω. Η κουμπαρά μου λέει πως θα είμαι καλή μαμά. Όταν έρθει η ώρα μου, θα το δούμε στην πράξη.

Αυτή την περίοδο είσαι σε συζητήσεις για να συμμετάσχεις σε κάποια ελληνική παραγωγή;

Συζητάω κάτι και εύχομαι να συμβεί, γιατί θα είναι ένα ακόμα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα.

Υπάρχει κάποιος Έλληνας σκηνοθέτης/δημιουργός που θα ήθελες πολύ να συνεργαστείς και δεν έχει προκύψει ακόμα;

Πολλοί, αλλά έχω κολλήσει με μια γυναίκα και δεν θέλω να λέω συνεχώς το όνομά της, το έχω ήδη πει, μάλιστα ένας φίλος από το χώρο μού είπε «να το πεις στην ίδια, τι το λες στα περιοδικά;». Έχει δίκιο, κάνω λάθη, το παραδέχομαι, αλλά είναι από ενθουσιασμό.

Το e-mail σου είναι Antigone Gitana. Ισχύει πως αυτό το nickname προέκυψε από τον Adriano Celentano όταν πρωταγωνίστησες στο βιντεοκλίπ του για το τραγούδι «Per Sempre»;

Πώς το έμαθες αυτό; Είμαι μαρτυριάρα, κάπου θα το είπα πάλι. Ναι, ήταν και ο βασικός λόγος, ή, τουλάχιστον, η αφορμή που δεν άργησα μετά να ασχοληθώ με την υποκριτική.Τότε ήμουν μοντέλο και δεν ήθελα καν να την κάνω αυτή τη δουλειά. Θεώρησα ότι ήταν υποτιμητικό να παίξω σε κλιπ, πόσο χαζά και ανώριμα σκεφτόμαστε ορισμένες φορές! Είναι «νονός» μου ο Adriano και τον λατρεύω, πάντα θα του είμαι ευγνώμων.

Είσαι μια όμορφη γυναίκα, υπήρξες μοντέλο. Εισέπραξες και αμφισβήτηση από τον κόσμο του χώρου της υποκριτικής ακριβώς εξαιτίας της ωραίας σου εμφάνισης;

Αυτό πάλι με την ομορφιά! Μη με παρεξηγήσεις, δεν έχω κανένα θέμα με τον εαυτό μου, αισθάνομαι όμορφα. Αλλά όμορφη δεν είμαι. Η ομορφιά είναι κάτι για μένα πολύ αντικειμενικό και καθόλου υποκειμενικό. Έχοντας ζήσει στην Ιταλία τόσα χρόνια, ξέρω τι σημαίνει αυτό που λέμε «περπατάει και την κοιτάνε όλοι». Οι Ιταλίδες είναι απίστευτα όμορφες και προκαλούν αυτό το συναίσθημα και σε μια γυναίκα ακόμα. Σε ευχαριστώ πολύ, βέβαια, για τη φιλοφρόνηση. Δεν αμφισβητήθηκα ιδιαίτερα, όμως ένιωσα μια απόρριψη πριν καλά καλά καταλάβω το γιατί. Γενικά είναι ένας χώρος που πρέπει καθημερινά να προσπαθήσεις να πείσεις και να επιβεβαιώσεις το λόγο ύπαρξής σου. Αλλά όλα αυτά είναι εμπειρίες και είναι στο χέρι σου ακόμα και το αρνητικό να το κανείς θετικό. Κανένας δεν μπορεί να με βλάψει ή να μου στερήσει κάτι σε επαγγελματικό επίπεδο. Ο εχθρός μου είναι μόνο ο ίδιος μου ο εαυτός. Αυτή είναι η θεωρία μου.

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.